آن نامعلوم باشد و گم شده بر آن مال صدق نكند در صورتى كه اطمينان داشته باشد كه مالك آن راضى به تصرّف او در آن مىباشد ، جايز است به هر طورى كه مىداند او راضى است در آن تصرّف كند و گر نه لازم است از صاحب آن تا زمانى كه احتمال يافتنش را مىدهد جستجو نمايد و پس از يأس از پيدا شدن صاحبش بايد آن مال را به فقير صدقه بدهد و احتياط واجب آن است كه با اجازهء حاكم شرع باشد و همچنين مىتواند با اجازهء او قيمتش را صدقه بدهد ؛ و اگر بعداً صاحبش پيدا شود ، چنانچه راضى به صدقه دادن نشود ، بنا بر احتياط واجب بايد عوض آن را به او بدهد . زنجانى : مسأله 2591 اگر صاحب مالى كه در دست انسان است نامعلوم باشد ( مجهول المالك ) و بر آن ، مال پيدا شده صدق نكند ، مثل آن كه كسى امانتى به انسان مىسپارد و بعد فراموش مىكند كه صاحب مال چه كسى بوده است و صاحب مال هم به دنبال مالش نمىآيد ، لازم است صاحب آن را جستجو كند و پس از مأيوس شدن از پيدا شدن صاحبش ، آن را صدقه بدهد و احتياط واجب اين است كه با اجازهء حاكم شرع صدقه دهد و اگر بعداً صاحبش پيدا شد ، چيزى بر عهده او نيست ؛ همچنين اگر صاحب مال مشخّص است ، ولى انسان نمىتواند آن را به وى يا به ولىّ يا وكيل او برساند آن را صدقه بدهد كه به احتياط واجب با اجازهء حاكم شرع باشد . فاضل : مسأله 2704 اگر مالى را كه كمتر از 6 / 12 نخود نقرهء سكَّه دار ارزش دارد پيدا كند و از آن صرف نظر نمايد و در مسجد يا جاى ديگر بگذارد ، چنانچه كسى آن را بر دارد ، براى او حلال است . فاضل : مسألهء 2708 لباسهايى را كه براى دوختن نزد خيّاط مىآورند ، طلايى را كه نزد زرگر براى تعمير مىگذارند ، كتابهايى كه براى صحافى يا فروش به صحّاف و كتابفروش مىسپارند و وسايلى كه براى تعمير و اصلاح ، نزد تعميركار مىبرند ؛ چنانچه صاحب آنها مجهول باشد و به سراغ آنها نيايد ، پس از جستجو و تحقيق اگر از آمدن صاحب آنها مأيوس شوند بنا بر احتياط واجب بايد از طرف صاحبانش آنها را صدقه بدهند .